Light up again..

As light recedes from the sky-line,
Shadow’s wings crave to embrace green cover.
Quivering lips of darkness yearn,
to kiss her lover.

This is dusk,
Here, light cast a shadow over vision.
When silence rules, they make love
in the dark corner of oblivion.

Ay, I am the darkness!

My veil covers the lines,
which divide all visible directions.
My dark blood dissolves all,
the divides that separate humanity.

If you proclaim light as your father,
then where is your mother?
Why have you forsaken me for so long,
for I am your mother, I am your mother.

Even before the dawn of mankind,
we stood by each-other.
Like angels and demons,
Verily like heaven and hell.

Light gives me strength,
and he takes mine.
Our love story is all about,
believing in one another.

Turn back, my son
and shed some light on your thoughts.
Half of you is made up of light,
and the other half is the deep reflection of me.

Still we converse as absolute equals,
so, hurry not to separate,
the just from the unjust.
And the good from the wicked.

As long as life on Earth dances with day and night,
my beloved and I, walk side by side.
Who are you to tear us apart?
Who are you to question myself ?

Oh dear son, it is better to light a candle,
than blame darkness.
It is always better to light a candle,
than blame your mother!

 

Thank you so much for this lovely recognition. I really appreciate the work that you guys do, and gladly accept the award. (Anthony)

Advertisements

ജീവിതം സ്നേഹമായിത്തീരട്ടെ..

 

 

മരിക്കുമ്പോഴാണ്‌ ഒരു മനുഷ്യന്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ജനിക്കുന്നത്

എന്ന് പറയാതെ പറഞ്ഞ ക്രിസ്തു .
എങ്ങനെയൊക്കെ കൂട്ടി വായിച്ചാലും നിരാശയില്‍ പ്രത്യാശയാണ്
ഈ മനുഷ്യസ്നേഹിയുടെ അവസാന വാക്കുകള്‍.
വീടും കൂടും വിട്ടു നാടായ നാടുമുഴുവന്‍ അലഞ്ഞു നീ കണ്ണില്‍ കണ്ടവരെ എല്ലാം സ്നേഹിച്ചു.
അവസാനം, ആട്ടും തുപ്പും ബാക്കിയാക്കി ഉറ്റവരുടെ സ്നേഹ തിരസ്കരണം.
രാപകലില്ലാതെ മാറോടു ചേര്‍ത്ത് കിടത്തിയ ഉറ്റ സ്നേഹിതന്‍ തള്ളിപ്പറഞ്ഞപ്പോള്‍
ചങ്കു പൊട്ടിയ ഒരു മനുഷ്യന്‍.
ഒരു മനുഷ്യായുസ് കൊണ്ടു പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ച പാഠങ്ങളെല്ലാം കാറ്റില്‍ പറത്തി
നാലുപാടും ഓടിയ പ്രിയ ശിഷ്യരെ ഓര്‍ത്തു പരാജിതനായ  ഗുരു.
ത്യാഗത്തിന്റെ ഗിരി ശ്രിങ്കതിലേക്ക്  കുരിശും ചുമന്നു കയറിയപ്പോഴും
പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ പിറുപിരുപില്‍ നിഴലിച്ച പരിഹാസം,
പുറന്തള്ള പെട്ടവന്റെ ഒറ്റപെടല്‍.
മരണാവകാശം ആയ ഒരിറ്റു ദാഹജലം പോലും നിരസിക്കപെട്ട
ഒരു മഹായോഗി.
എന്നിട്ടും അവന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍ പരാതിയില്ല, ഒരിറ്റു പരിഭവമില്ല.
ഒടുക്കം, പൂര്‍ത്തീകരണത്തിന്റെ ഒരു നിശ്വാസം.
” എല്ലാം പൂര്‍ത്തിയായി”
സര്‍വതും തകര്‍ന്നു അടിഞ്ഞപ്പോഴും എല്ലാം പൂര്‍ത്തിയാക്കിയവന്റെ സംതൃപ്തി …
അതാണ്‌ ക്രിസ്തു!
മഹാത്യാഗിയായ അങ്ങയുടെ സ്നേഹത്തെ കുരിശില്‍ തറക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
ഇനിയാര്‍ക്കൊട്ടു കഴിയുകയുമില്ല…

ഗുരു

മനുഷ്യ ജന്മങ്ങള്‍ക്ക് നാല്‍ക്കാലികളുടെ വില പോലും ഇല്ലാത്ത ഒരു കാലത്ത്,
കാലിത്തൊഴുത്തില്‍  അങ്ങ് ജനിച്ചു.
പിറവി  മുതല്‍ മരണം വരെ പരമ ദാരിദ്രത്തില്‍ ജീവിച്ചു.

ഹൃദയം തകര്‍ന്ന പച്ചമനുഷ്യരെ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ പരതിയിരുന്ന അങ്ങയുടെ കണ്ണുകളില്‍ ഏതോ മഹാസാഗരത്തിന്റെ ആര്‍ദ്രത.

 ഒടുവില്‍ ശിഷ്യരുടെ പാദങ്ങള്‍ കഴുകി, പരസ്നേഹത്തിന്റെ വിത്ത് വിതച്ച ഗുരുവേ,
നിനക്ക് തുല്യം, നീ മാത്രം!
എങ്കില്ലും ഒന്ന് ചോദിക്കട്ടെ,
എന്തിനു നീ നന്ദി കെട്ട ഇരുകാലികളെ ഇത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ചു?
ഞങ്ങള്‍ മനുഷ്യര്‍…
കൊടും വേനലില്‍ മകരചൂടിനെ ഇടതടവില്ലാതെ പ്രാകുകയും,
ബദല്‍ മഴയെ ശപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഞങ്ങള്‍ മനുഷ്യര്‍.
തിന്‍മ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഏവനും നല്ലവനായ ദൈവത്തിന്‍റെ മുന്‍പില്‍ സ്വീകാര്യനാണ്,
മാത്രമല്ല, അവിടുന്ന് അവനില്ലും പ്രസാദിക്കുന്നു എന്ന് പാടുമ്പോഴും,
നീതിയുടെ ദൈവമെവിടെ എന്ന് ചോദിക്കുന്ന ഞാനും ഒരു മനുഷ്യന്‍.
ഒരു പക്ഷെ, ഞങ്ങളിലെ അപൂര്‍ണതകളെ ആവാം അങ്ങ് സ്നേഹിച്ചത്.
അല്ലെങ്കില്‍,
ആരെയും ഒരു വട്ടം പോലും പഴിക്കാതെ,
ഒന്നും ഉരിയാടാതെ,
ആ ക്രുശീകരണം.
“മഹാ ഗുരുവേ, അങ്ങേക്ക് തുല്യം അങ്ങ് മാത്രം”

നീ..

Image

നിന്നെ ആദ്യമായി കണ്ടുമുട്ടിയ ആ വഴിയോരങ്ങളിലേക്ക് പ്രയാണം തുടങ്ങിയിട്ട് കാലം ഏറെ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു .
മനക്കോട്ട കെട്ടി നിന്നെ അതില്‍ ഇരുത്തുവാനല്ല.
പിന്നെയോ ,നിന്‍റെ ഒരുപിടി നല്ല ഓര്‍മ്മകള്‍ കൊണ്ട് മെനഞ്ഞെടുത്ത നേരിന്‍റെ മണമുള്ള  ഓല കുടില്ലില്‍ അന്തിയുറങ്ങാന്‍.
എന്നെങ്കില്ലും,എവിടെയെങ്കില്ലും വച്ച് നിങ്ങള്‍ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞാല്‍ ,
പ്രതീക്ഷയുടെ ഒരു വിത്ത് എനിക്കായും വിതക്കുക..
“ഇന്ന് നാന്‍ എവിടെയാണ് ഉള്ളതെന്ന്”.
ദയാനുകംബയുടെ നോട്ടങ്ങള്‍ കൊണ്ടു വഴിയാത്രക്കാരാ  നീ എന്നെ വീണ്ടും വൃന്നപ്പെടുത്തരുതെ..
നിന്‍റെ മുനവച്ച നോട്ടത്തിനു ആയിരം സൂര്യനാളങ്ങലെക്കള്‍ മൂര്‍ച്ച.
എനിക്ക് ഭ്രാന്തില്ല . എല്ലാം തകര്‍ന്നവളുമല്ല ഞാന്‍.
പ്രത്യുത, ഹൃദയം തകര്‍ന്ന മറ്റൊരുവള്‍ മാത്രം .
ഈ കുടിലിന്റ്റെ തണുത്ത ചാണക തറയില്‍ നിന്‍റെ ചുടു ചുംബനത്തിന്റെ പ്രകമ്പനങ്ങള്‍.
വിണ്ടു പൊട്ടിയ മണ്‍ ചുവരുകളില്‍ നിന്‍റെ നിറഭേദങ്ങള്‍.
നാളിതുവരെ ഞാന്‍ പോയ വഴികള്‍ എല്ലാം എന്തുകൊണ്ടു ഈ കുടിലിന്റെ മുന്‍പില്‍ വന്നൊടുങ്ങുന്നു?
ഇവിടം മുഴുവന്‍ നീ ആണ് ….            നീ മാത്രം !
എന്നെങ്കില്ലും നിന്‍റെ ഉറക്കമൊഴിഞ്ഞ രാത്രികളില്‍ എന്നെ ഓര്‍ത്താല്‍ ,
എപ്പോഴെങ്കില്ലും ഈ ഭൂമിയുടെ ഏതു കോണിലാവും ഞാന്‍ എന്ന് ഒരിറ്റു ആശ്ച്ചര്യപെട്ടാല്‍…
ഒരു പക്ഷെ , എന്നില്‍ നീ വേരോടിയ ആ പഴയ വഴിയോരങ്ങളിലേക്ക് നിന്‍റെ മനകണ്ണ് ഇറുക്കി അടക്കാതിരുന്നാല്‍…
നിനക്ക് എന്നെ കാണാന്‍ ആവും .
ആ പഴയ ഇടവഴികളും ,
അതിന്‍റെ ഓരം പറ്റി ഒരു ചെറ്റ കുടിലും ,
പിന്നെ നിന്‍റെ വരവും കാത്തു കിടക്കുന്ന ഞാനും.
നേരം ഇരുട്ടി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
മറ്റൊരു യാത്രക്കുള്ള ജീവന്‍ എന്‍റെ ഞരമ്പില്‍ തുടിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന സംശയം എന്നെ അല്ലട്ടുന്നുണ്ട് .
ഇല്ല , ഇനിയൊരു യാത്രയില്ല .എന്തുകൊണ്ടെന്നാല്‍……………
“നിന്നില്‍ ഒടുങ്ങാത്ത ഒരു വഴിയും എന്നില്‍ ഇന്നു ശേഷിക്കുന്നില്ല”!

U – turn

 

 

കാഴ്ച മങ്ങി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
കണ്ണ് പരിശോധിപ്പിച്ചു കണ്ണട മാറ്റണം. ഹോ ,നാശം !
ഇതിനൊക്കെ എവിടെ സമയം ?
കൈയില്‍ വിളങ്ങുന്ന ഘടികാരം അയാളുടെ കാഴ്ചയുടെ അഭിവാജ്യഘടകമായിട്ടു കാലം കുറെ കഴിഞ്ഞിരിക്കണം.

ഇനിയും ബഹുദൂരം പോകേണ്ടിയിരിക്കുന്നു,
വന്നതിനെക്കാളും പോകാനുള്ള വഴികളാണ് ഏറെയും.
കൈയില്‍ കത്തിച്ചുപിടിച്ച സിഗരെട്ടില്‍ ആഞ്ഞുമുത്തി
അയാള്‍ അക്സിലെട്ടരില്‍ കാല്‍ അമര്‍ത്തി ചവിട്ടി.

മനുഷ്യഹൃദായങ്ങള്‍ ഘടികാരത്തിനോപ്പം താളം ചവിട്ടുന്നു.
സുര്യനും ചന്ദ്രനും സമയപധത്തില്‍ വട്ടം കറങ്ങുന്നു.
ഭൂമിയിലെ നിസാരനായ ജീവികള്‍ സമയധോഷത്താല്‍ നട്ടം തിരിയുന്നു.
സമയമേ, നീ ഒരു മഹാ പ്രഹേളികതന്നെ !

വിദേശനിര്‍മിതമായ ആ ഘടികാരത്തിന്റെ വശ്യതയിലേക്ക് അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ ഇടവേളകളില്ലാതെ എന്തോ പരതികൊണ്ടിരുന്നു.

ഘടികാരത്തോട്‌ മത്സരിച്ച എത്രയോ സംവത്സരങ്ങള്‍.
ബാല്യത്തില്‍ കൌതുകവും യൌവനത്തില്‍ വാശിയുമായിരുന്നു നിന്നോടെനിക്ക്.
നിന്നോട് ഇടതടവില്ലാതെ മത്സരിച്ച ഞാന്‍ ഇന്ന് നിനക്കൊപ്പം മുടന്തിയോടുന്നു.
ഘടികാരത്തിന് കീ കൊടുക്കുന്നപോലെ അത്ര എളുപ്പമല്ല ആയുസിനു ആക്കംകൂട്ടാന്‍ എന്നത് അയാള്‍ക്ക് ഒരുപുതിയ തിരിച്ചറിവായിരുന്നു.

സമയം അപ്പോഴും മുന്പോട്ടുതന്നെ ഓടികൊണ്ടിരുന്നു.
അരണ്ട വഴിവിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ തിളങ്ങുന്ന ഒരു മഞ്ഞ  ബോര്‍ഡിന് സമാന്തരമായി വണ്ടി പെടുന്നനെ നിന്നു.

വെറുത്തവരെ സ്നേഹിച്ചു വീര്‍പുമുട്ടിക്കാനും,
വന്നവഴിയില്‍ കുത്തിനോവിച്ചവരെ ഒരിറ്റു ആശ്വസിപ്പിക്കാനും.
നഷ്ട്ടപെട്ടവ വീണ്ടെടുക്കാനുമുള്ള ഒരു അടങ്ങാത്ത ആര്‍ത്തി,
അയാളുടെ കണ്ണില്‍ സ്ഫുരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഒരു ദേശാടന കിളിയുടെ മടക്കയാത്ര അനുസ്മരിപ്പിച്ചു, തന്നെ തന്നെ വിസ്മയിപ്പിച്ചു,
ആ വാഹനം വന്നവഴിയെ മെല്ലെ തിരിഞ്ഞു ഓടിത്തുടങ്ങി.
കൈയ്യിലെ ഭാരമേറിയ സമയകുണ്ഡലം അഴിച്ചുവച്ച് ഭ്രാന്തമായ എന്തോ ഒരാവേശത്തോടെ അയാള്‍ ഉറക്കെ ഇങ്ങനെ പുലബി:
തുടക്കത്തിലെക്കുള്ള എന്‍റെ ഒടുക്കലത്തെ യാത്ര ഈ “യു-ട്ടെര്‍നില്‍” നിന്നുമാകട്ടെ!

A life soaked in colors

images (3)

Dreams of painting life with a thousand colors
Crashed to the ground like a bird with burned wings
While looking at my images I brushed with true colors
Seems funny, and unworthy for others.

Art of this world is what I have forgotten to learn
To make portraits in a single-minded mould
Where a palette comprises seldom choices
And colors are often mixed with tears.

Now my hands are tired to brush the dusk of my life
My bright-colored portrait seems red, and smells blood
As a painter at heart, all I know is to paint
And the only color which left to paint is my blood.

Perfect Poet Award Week 53

 

Thank you so much for this lovely diamond. I really appreciate the work that you guys do, and gladly accept the award. (Anthony)

“POSIES”

images (2)

Beheaded flower in the hands of an imaginary child
Plucked away from the umbilicus of life
Now the bond has broken,
And the dream has torn apart.

Since then, there were no beds of flower
Except clusters of pain and sufferings
You looked at the stars in cold and desperation
Forced to face the sun in shame and humiliation

A silent song echoed in the dry wind
Hands of an amateur gardener penetrated dry earth
Let the rain come and wash away
Wash away the pain and suffering of yesteryears

No matter whether you are a weed or a seed
Keep the fight on until the weather is fine
The deeper you root that tender you flower
You and I are the rings in a chain, the chains in the divine ritual of life

So keep the hopes of bearing flowers someday
When justice dies, blossom into a thousand flowers
And spread the fragrance of hope for grieving
There you change this place to a land of wonders.

 

Perfect poet award (Week 50)

The perfect poet award (Week 50)

 

http://promisingpoetsparkinglot.blogspot.com/2011/08/perfect-poets-award-for-poets-rally.html

Thanks a ton to the Poetry Palace for this award – Anthony.

Man in the mirror

images (1)

When expressions reflected in the mirror
Life refracted through my past
I danced with you like an innocent child
Sometimes I acted before you like a superstar
You have painted my moods
And endured my true colors
Whether it is hot or cold
Mirror does its job
Mirror is a true friend of man
And I am the man in the mirror

Fishy fish

Fishy.+Fish_64469a_4622243

You are a big fish swims in a fast lane
Swimming in desperation to build reputation
But you live in a small pond covered by a fishing-line
Somebody Teach us
Teach us how to swim backwards to the world of calm waters
Teach us everything that we have forgotten to learn.
Deep inside we are all fish
Big fish out of water.

Yawn

yawn

I looked around and closed my eyes.
I walked around you left me out.
I tried to nap and need a gap.
Cause all I see
All I hear, all I feel is you.

Previous Older Entries Next Newer Entries

Follow Antomaniax's Blog on WordPress.com

Top Rated