നീതി.

 

നീതിതേടിയുള്ള അലച്ചിലുകള്‍ ഇരുട്ടറയില്ലുള്ള സഞ്ചാരങ്ങള്‍ ആണെന്ന് പലപ്പോഴും എനിക്കുതോന്നാറുണ്ട്. ഉള്ളില്‍ അമര്‍ത്തിയ ആസക്തികളുമായി മനുഷ്യപ്പറ്റില്ലാത്ത നാം പച്ചമനുഷ്യരെ ആടും പട്ടിയുമോക്കെയാക്കുന്നു. ഇവിടെ കീഴടക്കിയാല്‍ ലോകം ലാഭം! പക്ഷെ, കീഴടങ്ങിയാലോ ? അയല്‍ക്കാരെന്നു നാം അവകാശപെട്ടവര്‍, സ്വന്തമെന്നു നാം കരുതിയവര്‍, അങ്ങനെ എല്ലാമെല്ലാം എത്രകണ്ട് നമുക്ക് അപരിചിതങ്ങള്‍ ആണെന്നും, അവരുടെ പ്രകൃതങ്ങള്‍ എത്രകണ്ടു  വിചിത്രങ്ങള്‍ ആണെന്നും കാലം നമുക്ക് കാണിച്ചു തന്നുകൊന്ടെയിരിക്കുന്നു. ഊതിവീര്‍പ്പിച്ച പൊയ്മുഖങ്ങള്‍കെല്ലാം പേര് മനുഷ്യര്‍ എന്ന് കാറ്റ്..ജീവനില്ലാത്ത കളിപ്പാവയെപ്പോലെ അഭിനയിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ ഉചിതം അതിര്‍ത്തികള്‍ മെനയാത്ത സ്വപ്നകൂടിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു കോണില്‍ ഒതുങ്ങി ജീവിക്കുന്നതാണ്. പൊങ്ങച്ചങ്ങളെ കുത്തിപൊട്ടിച്ചു സ്വയം പരിഹസിക്കാന്‍ എനിക്ക് പഠിക്കണം. ആരോടും കാത്തുനില്‍ക്കാതെ പായുന്ന കാലത്തിനോട് സല്ലപിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ കലഹിക്കാനാണ്‌ എനിക്കിഷ്ടം. കഥയെന്തായാലും ഒന്നുറപ്പാണ് : ” നീതിയില്ലാതെ സമാധാനം ഇല്ല”.

Follow Antomaniax's Blog on WordPress.com

Top Rated