മഴത്തുള്ളി..

 

കടലോളം ജ്ഞാനം പേറുന്ന ഒരു ചെറു മഴത്തുള്ളി..
 നീ ജീവന്‍റെ വറ്റാത്ത ഉറവയാണ് .
ചെറുത്‌ ആവുംതോറും വലുതാകുന്ന നിന്‍റെ യാത്ര ഒരു തെങ്ങും തടത്തില്ലും ഒടുങ്ങുന്നില്ല..
കുളമായി, പുഴയായി,തടാകമായി നീ അങ്ങനെ ഉയിരിന്‍റെ മഹാസാഗരമായി.
ഉയരങ്ങളിലേക്ക് ഉയിര്‍ത്തു സ്വര്‍ഗവാതിലും കണ്ടു നീ എന്തിനു തണുത്തുറഞ്ഞു എളിമയുടെ പാതാളത്തിലേക്ക്‌ വീണ്ടും പെയ്തിറങ്ങുന്നു?
 മനുഷ്യന്റെ അടങ്ങാത്ത പ്രതീക്ഷയുടെ കാണികയാണോ നീ, അതോ ഉടയതമ്പുരാന്റെ വറ്റാത്ത കണ്ണുനീരോ ?
Advertisements

Follow Antomaniax's Blog on WordPress.com

Top Rated